Maison L’Amour

Ergens begin jaren ‘90 toen ik, na een tijd op de Nederlandse staat geleefd te hebben, besloot ik te gaan werken. Na wat gekeken te hebben bij het arbeidsbureau voor een vacature zag ik dat ze bij een lampenwinkel in de Heuvelstraat iemand zochten. Nou kende ik die straat destijds erg goed en wist dat er maar 2 van dat soort winkels waren en besloot om er maar zelf direct naartoe te gaan. Ik bedoel, het is 50% kans dat ik bij de eerste fout zou zitten.

Nadat ik de winkel binnen liep en Hans, een van de eigenaars, mij begroet had vroeg ik direct of hij een technisch geschoolde verkoper nodig had voor zijn winkel. Na een gesprek van ongeveer 10 minuten moest ik naar boven om de andere eigenaar te ontmoeten. Dit was Oswald en nadat ik iets over computers vertelde was er een klik met hem en ik had die baan.

Na een paar weken daar gewerkt te hebben vroeg Oswald of ik zin had om eens te gaan stappen met wat vrienden. Ik dacht waarom niet en we maakten een afspraak. Die avond leerde ik John en zijn vriendin kennen. Een relaxte gast die met weinig fysiek werk toch een berg geld verdiende. We raakten in gesprek en het bleek dat hij 2 relax huizen had in Tilburg. Er brak een tijd aan waarbij stappen van vrijdag tot zondag normaal was. Dit en onder andere de relatie die ik had met Oswald had ontwikkeld, was dat Hans deed besluiten dat ik niet meer in de winkel hoefde te werken. Na 6 maanden kreeg ik mijn ontslag.

Daar sta je dan weer bij de sociale dienst voor een uitkering. Het stappen zou er toch anders uit gaan zien met een uitkering en ook maar weer kijken voor een baan. John vroeg of ik, nu ik toch thuis zat, interesse had om voor hem te gaan werken. Niet als dame natuurlijk maar als oppasser. Ik dacht dat lijkt mij wel vet en die week begon ik bij Maison L’Amour.

Deze tent had een voor- en achteringang, als je voor binnenkwam dan had je wat trekhokjes waar je voor een gulden of een knaak (rijksdaalder is  geen Brabants) een paar minuten snoeiharde porno te zien kreeg en je aan je pik mocht trekken tot je je kwakje daar neer kwakte en daarna meestal weer in stilte vertrok. Net voorbij die trekhokjes was een muur met een deur en een bel en als je op die bel drukte dan deed ik open en vroeg wat de bedoeling was. Vaak was het van kan je tientje wisselen voor guldens of knaken of ze wilden de dames zien om een afspraak te maken om naar boven te gaan. En dan stelde ik de dames netjes voor aan meneer en als er een keuze was gemaakt dan gingen ze, uiteraard nadat hij had afgerekend had bij mij, samen naar boven.

Verder was er een achterkamer waar we vooral zaten en het voor kamertje was om de dames voor te stellen. Dit was gedaan omdat niet alle dames zomaar met iedereen naar boven wilden. De dagen bestond vooral uit zitten, tv kijken, lezen en voor de rest was het veel wachten.  En toch maakte je er van alles mee in die tent.

Zo werd er eens aangebeld door een jongen van een jaar of 23 die vroeg of zijn gehandicapte broer, die deze week achttien was geworden en nog nooit met een meisje samen was geweest, met een van de dames zou mogen. Uiteraard bepaal ik dit niet zelf en vraag even aan de dames of het oké is. Ja hoor zeiden er 2 en kwamen vanuit de achterkamer naar voren om zich voor te stellen. De broer werd binnengehaald en het was een triest geval, speciale schoentjes, spieren die niet meewerken en zijn spraak liet ook te wensen over. Melissa ging met hem mee naar boven en er was voor een uur betaald door de oudere broer. De gozer zei dat hij buiten ging wachten maar ik had liever dat hij gewoon binnen zou blijven. Ik dacht in mezelf van : stel je voor dat er boven iets niet lekker gaat of zo. We raakten in gesprek en het bleek dat er bij een andere tent de jongen geweigerd was. Nonchalant maakte ik een grap van, dat zijn geen echte dames.

Na een klein uurtje kwam de jongen met Melissa naar beneden. Hij keek zo blij en was helemaal wild van wat er gebeurd was boven. De broer bedankt Melissa en mij en ze gingen naar buiten. Ik hoorde de oudere nog zeggen, nou ben je een echte man en een luide JA kwam er nog achter aan. Ik keek Melissa aan en zei respect voor je meid. Melissa antwoordde liever 10x dit dan 1 bezopen lul die er toch niets van bakt. Zij kon gewoon een knop omzetten in haar hoofd.

Zo had je de wielrenner, iedere zaterdag kwam hij in zijn strakke wielrenners pak en op zijn fiets naar de tent om met Kim af te spreken. Hij nam altijd de achterdeur die meer privé was dan de voordeur, parkeerde zijn fiets en deed zijn trouwring af. Betaalde en ging met Kim 30 minuten naar boven en vertrok weer. Een keer is ie zijn trouwring kwijt geraakt en stond hij bij ons aan de deur met zijn vrouw of dat ding dus op de kamer in het hoekje lag. Auw.

Opa kwam ook 1x in de maand langs. Deze oude man ergens in de 80 kwam dan met stok naar binnen gekropen. Belde aan en vroeg welke dames er waren. Meestal was het Kim, Melissa en Peggy, een blonde Nederlandse dame, een lichtbruine Surinaamse en een gitzwarte Afrikaanse dame, die daar dan zaten en dan keek hij ze alle drie aan en wees altijd met zijn stok naar Kim en mompelde dan die zwartjes hoef ik niet hoor. Kim zei dan gaat u maar vast naar boven en als u boven bent laat ik de klok starten. Het duurde soms 10 minuten voor hij boven was.

Een keer s’avonds laat belde er 2 grote Afrikaanse gozers aan die erg veel tijd in de sportschool door hadden gebracht. Ze wilden een trio doen met een van de dames. En alleen Peggy had van is goed hoor. De 2 jongens kwamen binnen en ik legde uit dat ze gewoon beiden het volle pond moeten betalen en dat deden ze ook. Enthousiast gingen ze naar boven en binnen de afgesproken tijd kwamen ze ook netjes weer naar beneden. Ze hadden een grote lach op hun gezicht en een van de gasten komt naar mij toe en zei, ik hoorde dat jij de baas hier bent en de andere richt zich ook op mij nadat hij afscheid had genomen van Peggy. Daar stond ik op de einde van de dag, met een paar duizend gulden in mijn zak als een klein wit mannetje tussen die 2 grote brede negers en ik gaf antwoord van dat klopt.

De man begint te schaterlachen en zei: You doing a great job for such a small white dude. En ze vertrokken. Toen de deur dicht was zei ik pfew, dacht toch even dat ik in actie moest komen. Peggy kwam niet meer bij en zei, die gasten plakten jou zo achter het behang als ze wilden. Ik zei klopt maar jij hebt ze helemaal uitgeput dus ik heb een kleine kans.

Toch dat hierboven zijn de leuke dingen, soms maakte je ook gezeik mee. Dames die willen komen werken omdat dat moet van hun vriend. Daar deden wij niet aan mee.

Of 2 van die opgeblazen frietzakken aan je deur je kent ze wel uit de sportschool. Van die brede gastjes die je “bescherming” aanbieden voor een bepaald bedrag. Maar voordat wij bescherming wilden stelde ik die altijd op de proef om op de noodbel te drukken. Dit was een bel die bij de buren hing. Een griek die een aantal keren overvallen was en wij hadden 2 bellen hangen een bij hun en een bij ons. Ging die af dan was er schijt aan de gang en was er hulp nodig. Het mooie was dat het een stil systeem was en de verrassing meestal groot.

Vaak kwam de kok met zijn schort aan en 2 grote messen in zijn handen bij de deuropening staan en vroeg heel beleefd of er iets mis was. En dan vaak gaf ik antwoord als ze niet netjes gedag zeggen en naar buiten gaan dan wel. Nooit heb ik een van die gastjes terug gezien.

Maar het mooiste, het allermooiste wat ik daar gezien heb was dat de jongen die me in mijn schooltijd nogal dwars heeft gezeten bij de achterdeur stond die ik voor hem open deed en duidelijk liet merken dat ik hem herkende door hem bij zijn bijnaam te noemen en vroeg moet je naar de hoeren? Hij draaide om en vertrok.

Vaak wordt er neerbuigend gedaan of worden de dames op een lagere plek op de sociale ladder gezet. Zo van ze is maar een hoer of een gemakkelijke snol. Maar mijn tijd in die tent heeft mijn ogen toch geopend en ik denk ook dat er meer slachtoffers op straat zullen zijn als deze dames niet beschikbaar meer zijn. Helaas is er een hoop geld mee te verdienen en is deze industrie ook niet meer wat het is geweest. Dames worden gelokt, gedwongen of dik minderjarig in een hotel of op internet aangeboden. De wereld is ook veel sneller geworden en de contacten korter en het aanbod groot.

En toch wil ik afsluiten met de zin dat ik een groot respect heb voor de dames van de lichte zeden.