Hardloop motivatie

Ik doe al wat jaren aan dat hardlopen maar soms heb ik periodes waarbij ik mij dan echt toe moet aanzetten om te vertrekken het te gaan doen. Ik ga dan ook naar bed en sta op met de intentie om te gaan rennen maar ergens tussen opstaan en aankleden gaat het fout.

Soms trek ik mijn hardloopkleding aan en dan is opeens de motivatie compleet pleite. En ik weet het dondersgoed dat als ik vertrokken ben en eenmaal aan het rennen ben, ik mij fantastisch voel en weet waarom ik het doe. Maar nee, ergens zoek ik wel een kut smoesje van dingen die gedaan moeten worden. Dingen die na het hardlopen ook gedaan kunnen worden trouwens. Maar dan ga ik snel even dat stukje code wat nog niet helemaal lekker loopt aanpassen en voor je het weet ben ik 2 uur verder. Dan komt het ik ga straks om vier uur wel even een rondje. Maar je voelt hem al aankomen he? Ik verzin wel een ander smoesje en s’avonds baal ik dan dat ik niet gegaan ben. En dan neem ik mij weer voor om morgen, te gaan hardlopen.

Deze vicieuze cirkel van uitstellen moest weer eens doorbroken worden. Ik weet waarom ik hardloop, ik vind het fijn als ik alleen buiten ben en gewoon de stad en natuur kan ruiken, zien en ervaren. Het gevoel erna in een woord, heerlijk. Maar door de recente gebeurtenissen en veranderingen in mijn leven, heb ik dit moment ook aangepakt om het hardlopen weer serieus op te pakken. En gelukkig heb ik op twitter wat mensen, waarvan een persoon specifiek en speciaal, die mij af en toe een schop onder de kont geeft en dan ben ik altijd blij wanneer ik dat rondje weer gedaan heb. Waarvoor dank ;)

Zo ben ik ook vanmorgen weer wezen hardlopen. Niet een een te gekke afstand, gewoon weer langzaam de regelmaat opbouwen en langzaam fatsoenlijke resultaten te gaan boeken, zodat ik weer de echte motivatie vindt en weer mee ga meelopen in "wedstrijden".  

Dit was dus de 4e keer van de reeks en ik ren nu om de dag nu zodat de spieren en de botten weer te laten wennen aan alle extra bewegingen. En ja, dat is even doorbijten soms en ook af en toe frustrerend omdat je eigenlijk een langere afstand wilt en vind dat je dat ook kan. Maar ik weet dat ik ondertussen wat ouder ben en dat het herstellen niet meer zo snel gaat als 10 jaar geleden. Dus als ik nu ineens die gewenste langere afstanden ga doen, dan hou ik dat om de dag hardlopen met om de zoveel tijd een rustpauze niet vol. Ik zal het toch weer rustig moeten opbouwen en een goede basis zetten om blessures te voorkomen. Dus gewoon weer zoals ik destijds in 2011 begon.

Want die lange afstanden hardlopen, dat mis ik toch het meest. En de langere afstanden, dat is bij mij boven de 12 Km.

Binnenkort weer, nu doorzetten….