Gewoon werken

Ik ben op jonge leeftijd gaan werken. Een hoge opleiding en studie zat er toen niet in. Pa was begonnen aan zijn nieuwe leven en wij (de broers) bleven bij moeder. En moeder die bleef weer een beetje in het moment hangen waar zij zich kut begon te voelen. Die kreeg een relatie met de fles om haar verdriet te vergeten. Ergens vanaf de 14 jaar ben ik gaan klussen en gewoon alles wat geld opleverde gaan doen.

Ik kwam rond de 14de levensjaar bij de familie van Balen terecht die een zeilenmakerij runden. Dit zijn bijvoorbeeld de zeilen die op de markt over de rekken hangen om zo de waren uit de zon en regen te houden of een zeil om je boot of vrachtwagen te bekleden. Ik deed daar van alles waar domme kracht voor nodig was. Zoals de ringen slaan in de zoom van de zeil. Met een grote hamer een hoedje een ringetje samensmelten door een keiharde klap erop te geven. De ringen rolden dan in elkaar op en dat zat erg strak vast. Maar als je mis sloeg dan klopte je duim nog een tijdje na. Wil, de eigenaar, had een leuk netwerk met mensen die een jonge kerel, niet bang is om zijn handen te vuil te maken, goed konden gebruiken. Zo kwam ik terecht bij een confectiebedrijf waar ik van alles uitvoerde wat er nodig was. Kleren vouwen, stiksels controleren, shirts tellen. Dit was leuk maar niet het werk waar ik mijn energie kwijt kon.

Via dezelfde familie kwam ik bij een marktkraam en feestartikelen verhuurbedrijf terecht. Deze man die zette midden in de nacht om een uur of 4 tot 6 uur de marktkramen op in Eindhoven en de houten balken die de rekken bij elkaar houden moesten hoog opgehangen worden. (denk aan 1.90 tot 2.00m) en dit was dan nog voordat ik naar school ging. Geld in de buidel en s'avonds weer marktzeilen of auto's wassen.  

Toen ik wat ouder werd en eindelijk volgens de wet wel mocht werken kwam ik bij Frank Verhaaren Groenten en Fruit terecht. Dit bedrijf zat bij de Piushaven in de buurt. Daar was mijn taak om de orders klaar te zetten zodat deze snel geleverd konden worden. Niet heel moeilijk maar wel leuk. De orders pikken ging goed en ik was dan ook altijd rap klaar. Om de werkdag vol te maken werkte ik ook in de snijkeuken. Even 400 Kg witte kool schoonmaken. Of spaanse uien uit hun jasje trekken. Ik leerde daar met een snijmes omgaan en heb daar nu nog profijt van.

Na de school met diploma dus ergens rond de leeftijd van 16 jaar escaleerde de boel thuis en kwam ik op mijzelf te staan. Ik had een kamer geregeld en een soort van uitkering zodat ik toch mijn school kon doen. Ik was nog geen 18 dus nog leerplichtig. Voor de extra inkomsten werkte ik als afwasser in de avond bij Rumors, een cocktail restaurant en ook nog eens bij Cafetaria DoReMi van de groote Kokkie Patat die trouwens meerdere tenten had in de omgeving van Tilburg en de meeste heb ik gezien. 

Op een dag fietste ik langs een bedrijf genaamd Eslan automation. Ik keek eens door de ruit naar binnen en zag overal computers staan. Ik belde aan en ik raakte in gesprek met Jan Otten. En deze Jan gaf mij een kans toen ik zei dat ik kon programmeren en hij daagde mij uit met kan je ook C++? Nee? Hier heb je een boek en over een paar weken wil ik een order-factuur programma van je zien. Het C++ boeide mij niet maar wat is een order-factuur? Vroeg ik nog aan hem.

Na school meteen naar dat kantoor en "werken" door mijzelf te bewijzen. Toen ik mijn programma presenteerde en dat naast dat van zijn vaste programmeur hield, die al maanden bezig was met zijn stukje, was de rest van het bedrijf toch wel onder de indruk van wat ik had neergezet.  Echter de zakenpartner van Jan zag mij niet als personeel omdat "hij hebt niet die papieren" Dit motiveerde mij om een deeltijd opleiding te volgen voor applicatiebeheer en ontwikkeling. 

Tijdens die opleiding belde Jan mij op, hij was een nieuw bedrijf begonnen en hij kon mij wel gebruiken. Ik zocht een stageplek en ik mocht als 1e programmeur voor NMA Automatisering aan de slag. Net 18 jaar en een salaris waar ik van tolde. Echter ik ging op in mijn werk en de dag had te weinig uren. Toen ik eens opkeek vanaf mijn monitor thuis en zag de de social wereld was ingestort ben ik wat minder gaan werken. Het bedrijf maakte ook vele veranderingen mee en ik paste er niet meer bij. Ik was buiten gewerkt door een persoon die ik binnen had gehaald als verkoper. Dus een beetje neergeslagen stond ik weer op straat. Om de huur te betalen gezocht via een uitzendbureau en daar dagjes werk gedaan. Dit betekent dat je de ene dag in de omgeving van de vuilnisbelt plastic staat te prikken en de andere dag verkeersborden staat te poetsen. 

Maar via het uitzendbureau kwam ik ook bij een aluminium ramen fabriek. Daardoor weet ik precies hoe je een pui moet plaatsen. En zo kwam ik ook bij legio van andere bedrijven terecht. Nooit lang trouwens. Een tijd in de lampenwinkel "het Lichtpaleis" van Hans en Oswald in de heuvelstraat. En nee ze waren geen koppeltje, gewoon zakenpartners. En dan op de zaterdagen bij "Maison L'Amour" aan de deur. 

Tot ik wat ouder werd, relatie had en ik bij De Greef/van Wanrooy transport terecht kwam. Dit was de hele dag met meubels sjouwen die niet beschadigd mogen worden. Want die moeten nog naar de winkels en klanten geleverd worden. Dit was soms om 5:00 s'nachts beginnen en rond 21:00 fietste je afgebroken naar huis wetende, morgen weer zo'n lange dag. Via de transport kwam ik dankzij Manpower, bij de PLM terecht waar ik 2 hele jaren heb gewerkt als onderhoudsmonteur. Waar ik al snel onder de vleugels van Koekie terecht kwam. Dit was de man van de coating op het eindproduct en hij maakte zijn machines zelf vanaf de grond op. Met wat tekeningen gemaakt in paint en zijn kennis werkte ik iedere avond tot 21:00 door. (beginnen om 7:00) en wat een energie kreeg ik van dat werk. Na vele vloek partijen stond er opeens een volwaardig productie klaar machine. Dit was een apparaat van 6.5 meter lang, 2.4meter hoog en  3 meter breed. Maar ik leerde daar kei-goed lassen met tips van de beste mensen. Een trap of een bordes in elkaar zetten, geen probleem. Maar waar de naam Koekie vandaan komt? Ik weet het tot op heden nog niet, zijn naam was Arjan volgens mij. 

Omdat ik na 2 jaar geen vast contract kreeg ging ik weer verder zoeken en kwam zo bij Fuji terecht waar ik als technician-II aan de slag ging. Dit was het produceren van fotopapier in het donker. Echt pikke donker… na een uur in de ruimte stonden je pupillen zo wijd alsof je aan de xtc zat, een hele nieuwe uitdaging. Op je gevoel werken zonder je ogen. Het onderhouden van de machines en het programmeren van de PLC's. Daar heb ik een jaar of 4 rondgelopen tot ik naar Curaçao ging. Na Curaçao kwam ik terug in Nederland en heb daarna vooral in de IT gewerkt, door het stukje met de schulden die ik had overgehouden heb ik wederom van alles gedaan om aan extra geld te komen. Repareren van computers, bij een coffeeshop aan de deur. En eerlijk terwijl ik dit schrijf denk ik nog aan Ecom, Estate Internet en nog vele waar ik voor gewerkt heb. 

Het mooie is dat door dat hele diverse werk, heb ik ook een heel wijde kennis en weet ik precies wat ik wel en wat ik niet kan. Ik heb een hekel aan hout bewerken, maar metaal dan maak ik alles. Gelukkig is het de laatste jaren wat rustiger geworden en wissel ik steeds minder van baas. Ik heb ook nog even geknuffeld met entertainment en beurzen maar dat was jammer genoeg weer na 2 jaar opgedroogd. Verder verkoop ik dan nog sokken via www.sockson.nl en werk full-time als front-end developer voor een mooi bedrijf. 

Werken, ik doe het graag en ben niet vies van een paar dagen hard sjouwen of smerige handen. Vind het ook nog altijd leuk om nieuwe technieken te leren. Soms mis ik dat wel trouwens dat keihard werken en kapot thuiskomen. Het maakte mij niet uit wat ik deed zolang ik maar mijzelf kan zijn, dan krijg je bij mij vanzelf dat beetje extra van mij. En omdat ik de laatste jaren vooral op kantoor werk en mijn muis of toetsenbord ongeveer het zwaarste is wat ik verschuif. Heb ik dat harde werken heb ik omgezet in sporten en krachttraining. Je toch iets doen om de energie te lozen.